محمد بن اسحاق گويد : برخى از مسلمانان جنازهء كشتگان خود را به مدينه آوردند و به خاك سپردند . سپس رسول خدا آنها را از اين كار بازداشت و فرمود : آنها را هر جا كه كشته شدند ، به خاك بسپاريد . ابن اثير گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : كشتگان را دو به دو و سه به سه در يك قبر دفن كنيد و براى بيشتر آنها يك قرآن رو به قبله نهادند و پيغمبر بر آنها نماز گزارد . هرگاه شهيدى مىآوردند ، پيامبر حمزه را هم در كنار او قرار مىداد و بر آن دو نماز مىگزارد . گفته شده است : آن حضرت نه تن از شهدا را جمع كرد و حمزه را دهمين آنها قرار داد و بر تمام آنها نماز خواند . ابن سعد در طبقات مىنويسد : هرگاه شهيدى مىآوردند ، او را در كنار حمزه قرار مىداد و بر او و بر آن شهيد نماز مىگزارد تا آنجا كه هفتاد بار بر حمزه نماز خواند . در خطبهء امير المؤمنين ( ع ) آمده است : رسول خدا ( ص ) حمزه را به هفتاد تكبير ( در نماز ميت ) مخصوص كرد . بنا بر اين ممكن است كه آن حضرت بر او چهارده بار نماز گزارده باشد و در هر نماز مطابق مذهب اهل بيت پنج تكبير براى او گفته باشد . شايد در روايت هفتاد بار نماز گزاردن بر حمزه اشتباهى ميان هفتاد بار ( نماز ) و هفتاد تكبير صورت گرفته باشد . آنگاه پيغمبر ( ص ) دستور داد حمزه را به خاك سپارند . و نيز فرمود : عمرو بن جموح و عبد اللّه بن حرام را در يك قبر جاى دهند كه آن دو در دنيا دوست هم بودند . چون شهدا به خاك سپرده شدند ، پيغمبر ( ص ) به مدينه برگشت و دختر عمه‌اش ، حمنه دختر جحش و خواهر زينب دختر جحش ، ام المؤمنين ، با او برخورد كرد . مادر حمنه ، اميمه دختر عبد المطلب بن هاشم بود . پيغمبر به او فرمود : خوددار باش و اجر خود را به حساب خدا گذار . حمنه گفت : براى چه كسى اى رسول خدا ؟ فرمود : براى برادرت عبد اللّه . حمنه كلمهء استرجاع را بر زبان راند و براى او آمرزش خواست و شهادتش را به رسول خدا ( ص ) شادباش گفت . آنگاه باز پيغمبر به او فرمود : خوددار باش و اجر خود را به حساب خداوند گذار . حمنه پرسيد : براى چه كسى اى رسول خدا ؟ فرمود : براى خالويت حمزة بن عبد المطلب . حمنه كلمه استرجاع را بر زبان جارى كرد و براى او آمرزش خواست و شهادتش را تبريك گفت . باز پيغمبر به او فرمود : خوددار باش و اجر خود را به حساب خداوند گذار . حمنه پرسيد : براى چه كسى اى رسول خدا ؟ فرمود : براى شوهرت مصعب بن عمير . حمنه گفت : اى واى . آنگاه ناله و افغان سر داد . رسول خدا ( ص ) فرمود : « همسر زن چنان جايگاهى در نظر او دارد كه هيچ كس ديگر ندارد . » طبرى نويسد : پيغمبر ( ص ) به خانهء يكى از انصار رسيد و صداى گريهء زنان نوحه‌گر را بر كشتگانشان شنيد . اشك در چشمانش جمع شد و گريست و فرمود : اما حمزه كسى را ندارد تا بر وى بگريد . سعد بن معاذ و اسيد بن حضير به خانه‌هاى بنى عبد الاشهل برگشتند و زنانشان را دستور دادند كه از